بياييد محبتمان را از محبوبهايمان دريغ نکنيم
بنام خداي مهربان
خدا ما انسانها رو جوري آفريده که به محبوب بودن و مورد توجه بودن در نزد ديگران احتياج داريم
از وقتي که طفلي کوچک و شير خوار بوديم بايد مورد توجه واقع ميشدم تا وقتي که خواهيم مرد
با اين تفاوت که بعد از طي شدن دوران کودکي علاوه بر محبوب و مورد علاقه واقع شدن به علاقمند شدن و دوست داشتن ديگران هم احتياج داريم
دوست داشتن و اظهار و ابراز محبت و عشق به ديگران و ديگران به ما با اينکه خرجي ندارد و کار چندان مشکلي نيست ولي به سادگي فراموش ميشود !
و در مقابل هم با توجيهات مختلف علاقه و محبت خودمان را پنهان کرده و رفتارهايي برعکس علاقه نشان ميدهيم
پدر و مادر به فرزندشان با اينکه خيلي علاقه دارند زن و شوهر به هم با اينکه بسيار علاقه دارند و.......
پدري که براي آسايش همسر و فرزندانش از جان و وجود خود مايه ميگذارد و از صبح تا شب کار ميکند تا آنها راحت باشند زيرا آنها را دوست دارد چرا از گفتن يک کلمه دوستت دارم به همسرش به فرزندش دريغ ميکند؟
چرا دختر و پسر اين مرد براي رفع عطش محبت و اظهار علاقه به گدايي محبت در خيابانهاي پر از ظلمت باشند؟
چرا؟
آيا وقتي کسي مرد و رفت بايد ياد خوبيهايش بيفتيم؟
آيا وقتي کسي رفت بايد در فراقش اشک بريزيم؟ چرا تا وقتي بود و هست قدرش را ندانستيم و نميدانيم؟
بياييد محبتمان را از محبوبهايمان دريغ نکنيم