بنام خداي مهربان

چند شعر زيبا از حضرت عباس در کتب وجود داره که خيلي زيباست

نکته جالب و مهم اينجاست که هنگام گفتن شعر بايد آرامش و خيالي آسوده داشت

از اين اشعار زيباي حضرت ميتوان به گوشه اي از بزرگي روح حضرت پي برد

• قطعه اول اشعار (هنگامی که در مشتانش آب را دید فرمود)

يا نفس من بعد الحسين هوني     و بعده لا کنت ان تکوني     

اي نفس ، بعد از حسين زندگي ارزشي ندارد و بعد از او تو نبايد باقي بماني

 هذا الحسين الوارد المنون      و تشربين بارد المعين      

حسين لب تشنه در خطر مرگ است آنگاه تو ميخواهي آب گوارا و خنک بنوشي؟

 هيهات ما هذا فعال ديني       و لا فعال صادق اليقين

هيهات ابدا  نه دينم چنين اجازه اي ميدهد و نه يقينم

• قطعه دوم اشعار (هنگامی که دست راستش قطع شد فرمود)

والله ان قطعتم يميني         انّي احامي ابدا عن ديني

به خدا قسم اگر دست راستم را قطع نماييد هميشه تا ابد من حامي دينم خواهم بود

و عن امام صادق اليقين        نجل النبي الطاهر الامين

و حامي راستگو امامم نوه پيامبر پاک و امين خواهم بود

• قطعه سوم اشعار (هنگامی که دست چپش قطع شد فرمود)

يا نفس لاتخشي من الکفار         و ابشري برحمت الجبّار

اي نفس من از کفار نترسي! و مژده باد بر تو رحمت خداي جبّار

مع النبي سّيد المختار      مع جمله السادات و الاطهار

همراه با پيامبر سرور و با عده اي از سادات و پاکان

قد قطعوا ببغيهم يساري     فأصلهم يا ربّ حرّ النار

اين شروران دست چپم را بريدند خدايا ايشان را به آتش جهنم برسان

مرا هم در لحظاتی که خدایی میشوید یاد کنید